Το ξύλο έχει ήδη αρχίσει να αλλάζει μορφή.
Οι πρώτες φιγούρες εμφανίζονται μέσα από τους κορμούς, ενώ ο χώρος γεμίζει σιγά σιγά με ήχους εργαλείων, σκόνη ξύλου, χρώματα και ανθρώπινες συναντήσεις.
Κάθε έργο ακολουθεί τον δικό του ρυθμό.
Άλλοτε αργά και σιωπηλά, άλλοτε με ένταση και δύναμη.
Και κάπου ανάμεσα στη χειρωνακτική εργασία και στη φύση, δημιουργείται κάτι που ξεπερνά την ίδια την κατασκευή.
Παράλληλα, τα παιδιά συνεχίζουν να έρχονται στον χώρο της δράσης.
Ζωγραφίζουν καρδιές, γράφουν μικρά μηνύματα για τη φύση και τα τοποθετούν στα δέντρα γύρω από το υπαίθριο εργαστήριο.
Οι καρδιές αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται. 🌳❤️
Και μαζί τους μεγαλώνει η αίσθηση ότι αυτή η δράση δεν αφορά μόνο την τέχνη, αλλά τη σχέση μας με τον τόπο, με τη φύση και μεταξύ μας.
Γαιοκάρδιον — σε εξέλιξη.
Αφήστε μια απάντηση